Formatief toetsen
30 januari 2014
Feedback en vragen stellen (theoretische input)
Belangrijk bij formatief toetsen: het geven van feed-up, feedback en feed-forward
Feedback
wordt als een belangrijke component gezien in formatief toetsen. In de reviewstudie
van Hattie en Timperley (2007) staat het geven van feedback als effectieve
methode voor formatief toetsen centraal. Feedback wordt gedefinieerd als: ‘information
provided by an agent (bijv. teacher, peer, book, parent, self, experience)
regarding aspects of one’s performance or understanding. A teacher or parent
can provide corrective information, a peer can provide an alternative strategy,
a book can provide information to clarify ideas, a parent can provide
encouragement, and a learner can look up the answer to evaluate the correctness
of a response. Feedback
thus is a “consequence” of performance.’ (p. 81) Deze definitie gaat uit van
verschillende rollen (leraar, leerling, medeleerling, ouders, maar ook
onderwijsmaterialen) en feedback als gevolg van een specifiek gedrag. Op basis
van 12 meta-analyses over feedback ontwikkelden Hattie en Timperley (2007) een
feedbackmodel:
Effectieve feedback beantwoordt drie vragen:
Effectieve feedback beantwoordt drie vragen:
- Waar gaat de leerling naar toe (wat zijn de beoordelingscriteria en standaarden)? Dit wordt benoemd als feed-up.
- Hoe heeft de leerling de taak uitgevoerd (welke vooruitgang wordt geboekt ten aanzien van de beoordelingscriteria en standaarden)? Dit kan worden benoemd als de feedback.
- Hoe gaat de leerling verder (welke aanpak is nodig om tot groei te komen)? Dit kan worden benoemd als de feed-forward.
Deze drie
vormen van feedback (feed-up, feedback en
feed-forward) worden als de belangrijkste componenten gezien in formatief
toetsen. Het overbruggen van de kloof
tussen wat de leerling al beheerst en nog niet beheerst staat centraal. Dit overbruggen kan alleen als duidelijk is wat de huidige situatie is.
Feedback kan daarom volgen op een summatieve beoordeling.
Om de feedback verder te verhelderen kunnen de drie bovenstaande vragen vervolgens betrekking hebben op vier aspecten van de uitvoering van de beoordelingstaak:
Om de feedback verder te verhelderen kunnen de drie bovenstaande vragen vervolgens betrekking hebben op vier aspecten van de uitvoering van de beoordelingstaak:
1. Op de beoordelingscriteria en standaarden van de taak (‘je moet meer
staartdelingen oefenen met getallen boven de 1000’ );
2. Op het proces van
probleemoplossen (‘Ik zie in de uitwerking van de staartdelingen dat je steeds
vergeet de tientallen af te trekken. Ik denk dat het beter werkt als je het
volgende probeert…)’;
3. Op het niveau van het zelfsturingproces (‘je weet hoe
je tientallen moet aftrekken, ga eens na in je uitwerking waar dit goed gaat en
waar niet’); en
4. Op het niveau van de leerling (‘die staartdeling heb je
prima opgelost, goed gedaan!’).
Fluckiger
et al. (2010) beschrijven formative
feedback als de informatie voor de leerling die is bedoeld om het denken of
het gedrag van de leerling zo aan te passen dat het leren wordt versterkt. Deze
feedback moet specifiek, simpel, beschrijvend en gericht op de taak zijn.
Formatieve feedback is gericht op meerdere aspecten van een taak, zoals:
a. het product,
b. het proces en
c. op de vooruitgang op basis van duidelijke criteria.
Duidelijke criteria en kwalitatief goede feedback zijn cruciaal voor het leerproces. Het geven van willekeurige stimulerende feedback (niet gericht op criteria) zorgt er echter ook voor dat de leerlingen beter presteren.
Het is bij het geven van feedback belangrijk om de juiste toon, stijl en omvang te gebruiken om er zeker van te zijn dat ook minder gemotiveerde leerlingen en leerlingen met weinig zelfkennis de feedback gebruiken.
a. het product,
b. het proces en
c. op de vooruitgang op basis van duidelijke criteria.
Duidelijke criteria en kwalitatief goede feedback zijn cruciaal voor het leerproces. Het geven van willekeurige stimulerende feedback (niet gericht op criteria) zorgt er echter ook voor dat de leerlingen beter presteren.
Het is bij het geven van feedback belangrijk om de juiste toon, stijl en omvang te gebruiken om er zeker van te zijn dat ook minder gemotiveerde leerlingen en leerlingen met weinig zelfkennis de feedback gebruiken.
Shute
(2008) spreekt over formative feedback
als de informatie die gegeven wordt aan de leerling met als doel het denken en
gedrag van de leerling aan te passen met als doel het leren te verbeteren. Om formative feedback effectief te laten
zijn, moet er een vergelijking zijn tussen de huidige en gewenste situatie in qua omvang overzichtelijke eenheden. Het doel van formatieve feedback is diepe betrokkenheid van leerlingen bij hun metacognitieve strategieën te stimuleren.
Formative feedback is:
a. multidimensionaal (richt zich op meerdere aspecten van de taak),
b. niet-oordelend,
c. ondersteunend,
d. tijdig,
e. specifiek,
f. geloofwaardig en authentiek.
Feedbackloops
Formative feedback is:
a. multidimensionaal (richt zich op meerdere aspecten van de taak),
b. niet-oordelend,
c. ondersteunend,
d. tijdig,
e. specifiek,
f. geloofwaardig en authentiek.
Feedbackloops
Feedback
kan gekoppeld worden aan verschillende activiteiten. Allal en Lopez (2005)
noemen meerdere feedbackloops bij schriftelijke toetsen als essentieel.
Bij feedbackloops onderscheidt Sadler (1989) drie stappen:
1. aandacht besteden aan doelen,
2. strategieën bepalen om doelen te behalen, en
3. het bewaken van de discrepantie tussen huidige en gewenste leersituatie.
De resultaten van de schriftelijke toetsen worden gebruikt voor interventies voor de leerlingen die de stof nog niet beheersen. Deze interventies omvatten:
a. extra oefeningen,
b. verbale en visuele representaties van de leerstof,
c. discussie in kleine groepen en
d. één op één tutoring.
Ayala et al. (2008) noemen als activiteiten het aanmoedigen van communicatie, het herhalen van vragen en het confronteren met eerdere resultaten.
Bij feedbackloops onderscheidt Sadler (1989) drie stappen:
1. aandacht besteden aan doelen,
2. strategieën bepalen om doelen te behalen, en
3. het bewaken van de discrepantie tussen huidige en gewenste leersituatie.
De resultaten van de schriftelijke toetsen worden gebruikt voor interventies voor de leerlingen die de stof nog niet beheersen. Deze interventies omvatten:
a. extra oefeningen,
b. verbale en visuele representaties van de leerstof,
c. discussie in kleine groepen en
d. één op één tutoring.
Ayala et al. (2008) noemen als activiteiten het aanmoedigen van communicatie, het herhalen van vragen en het confronteren met eerdere resultaten.
Tips voor effectieve feedback
Shute
(2007) heeft op basis van haar review een lijst met tips voor effectieve
feedback geconstrueerd:
·
Richt de feedback op de taak, niet op de
leerling.
·
Geef uitgewerkte feedback waarbij het wat hoe
en waarom van een gegeven probleem beschreven wordt.
·
Geef de feedback in overzichtelijke eenheden
om cognitieve overbelasting te voorkomen.
·
Wees specifiek en helder in je feedback
boodschap.
·
Houd de feedback zo eenvoudig mogelijk, maar
niet te simpel.
·
Reduceer onduidelijkheid tussen de prestatie
en de leerdoelen.
·
Geef zuivere, objectieve feedback, geschreven
of via de computer.
·
Stimuleer een doeloriëntatie bij leerlingen
door middel van feedback.
·
Geef feedback nadat leerlingen hebben
geprobeerd een antwoord of oplossing te geven.
·
Geef geen normatieve vergelijkingen.
·
Wees terughoudend in het geven van algemene
cijfers. De effectiviteit van feedback is gelegen in de inhoud van de
opmerkingen.
·
Geef geen feedback die het zelfvertrouwen van
de leerling verlaagt.
·
Maak beperkt gebruik van complimenten over de
leerling zelf.
·
Probeer te voorkomen dat de feedback mondeling
gegeven wordt in verband met objectiviteit.
·
Onderbreek de leerling niet met feedback als
de leerling bezig is zijn antwoord te formuleren of een probleem op te lossen.
·
Zorg ervoor dat het gebruik van hints niet
automatisch leidt tot het geven van het juiste antwoord.
·
Overweeg alternatieve manieren om feedback te
presenteren (bijv. akoestisch of visueel).
·
Beperk uitgebreide foutanalyses. Foutanalyses
kosten zeer veel tijd, zijn zelden volledig en leveren relatief weinig op aan
leerwaarde.
·
Geef feedback op het moment dat het het meest
effectief is:
- directe
feedback om fouten te corrigeren en bij retentie van procedurele en conceptuele
kennis.
- vertraagde feedback voor een betere transfer van leren bij relatief eenvoudige taken
- Overweeg
bij hoog presterende leerlingen vertraagde feedback omdat zij een
moeilijkere taak relatief eenvoudig kunnen vinden. Zorg dat de feedback ondersteunend is. Feedback ter verificatie is meestal al voldoende.
- Gebruik
directe en sturende (corrigerende) feedback bij laag presterende
leerlingen. Geef de feedback in stappen en
gebruik het juiste antwoord en werk de feedback uit.
- Geef specifieke feedback bij leerlingen met een lage leer oriëntatie of een hoge performance oriëntatie.
Het geven
van goede feedback is moeilijk, en als het niet goed gedaan wordt kan het zelfs
een negatief effect op leren hebben.
Effectief vragen stellen
Een tweede
methode van effectief formatief toetsen is het stellen van vragen. Vragen
stellen geeft leraren inzicht in het denken van de leerlingen en maakt het
mogelijk om in te grijpen, misconcepties te weerleggen en dieper leren te
stimuleren. Hierdoor kunnen leraren zorgen voor
directe interventies.
Voor het verzamelen van de juiste informatie is het stellen van de juiste vragen (rich questioning) een belangrijke vaardigheid van de leraar. Vragen kunnen, samen met een gesprek, observaties en feedback, tevens gebruikt worden om de taak en de criteria helder te maken. Vragen, die zowel door de leraar als door de leerling kunnen worden gesteld, kunnen verschillen qua vorm en qua functie.
De manier van vragen bepaalt of en hoeveel de leerlingen moeten nadenken over hun antwoord. Een gesloten manier van vragen stellen bepaalt of een leerling iets weet, terwijl open vragen ervoor zorgen dat een leraar er achter komt wat een leerling weet (divergent toetsen versus convergent toetsen; Torrance & Pryor, 2001).Een leraar moet in staat zijn om afhankelijk van het doel zijn manier van vragen gedurende een dialoog aan te passen.
Bij het stellen van vragen blijken leraren geneigd zijn slechts enkele tellen te wachten op een antwoord van een leerling. Consequentie is dat leerlingen niet worden uitgedaagd om zelf na te denken.
Voor het verzamelen van de juiste informatie is het stellen van de juiste vragen (rich questioning) een belangrijke vaardigheid van de leraar. Vragen kunnen, samen met een gesprek, observaties en feedback, tevens gebruikt worden om de taak en de criteria helder te maken. Vragen, die zowel door de leraar als door de leerling kunnen worden gesteld, kunnen verschillen qua vorm en qua functie.
De manier van vragen bepaalt of en hoeveel de leerlingen moeten nadenken over hun antwoord. Een gesloten manier van vragen stellen bepaalt of een leerling iets weet, terwijl open vragen ervoor zorgen dat een leraar er achter komt wat een leerling weet (divergent toetsen versus convergent toetsen; Torrance & Pryor, 2001).Een leraar moet in staat zijn om afhankelijk van het doel zijn manier van vragen gedurende een dialoog aan te passen.
Bij het stellen van vragen blijken leraren geneigd zijn slechts enkele tellen te wachten op een antwoord van een leerling. Consequentie is dat leerlingen niet worden uitgedaagd om zelf na te denken.
Leraren moeten hun
vraagstelling aanpassen om de bijdragen van leerlingen bij te sturen en bij te
laten dragen aan de fase van de toets (informatie verzamelen, interpreteren of
gebruiken). Het beste resultaat wordt bereikt als de vragen:
1) open vragen
zijn omdat die de leerlingen stimuleren om hun gedachten te vormen,
2) zich
richten op datgene wat een leerling denkt (‘Welke formule denk je dat je moet
gebruiken?’ in plaats van ‘Welke formule moet je gebruiken?) en
3) aansluiten
bij verschillende soorten kennis, te weten:
a. beschrijvende kennis (wat-vragen),
b. procedurele kennis (hoe-vragen),
c. schematische kennis (waarom-vragen), en
d. strategische kennis (waarom-wanneer en hoe te gebruiken-vragen).
a. beschrijvende kennis (wat-vragen),
b. procedurele kennis (hoe-vragen),
c. schematische kennis (waarom-vragen), en
d. strategische kennis (waarom-wanneer en hoe te gebruiken-vragen).
Een leraar moet ervoor waken dat zijn vragen niet als bedreigend overkomen,
maar vooral als een ondersteuning worden ervaren om verder te komen in het
leerproces. Een vraag kan bij een leerling namelijk overkomen als een indicatie
dat je niet het juiste antwoord gegeven hebt. Torrance en Pryor (2001)
onderscheiden dan ook:
a. help-vragen, die gesteld worden om de leerling verder te helpen en
b. toets-vragen, om vast te stellen wat de leerling weet, en geven aan dat transparantie hierover belangrijk is.
Observaties in de klas moeten het stellen van vragen sturen waardoor de interventies van een leraar zich beter kunnen richten op het daadwerkelijke probleem.
a. help-vragen, die gesteld worden om de leerling verder te helpen en
b. toets-vragen, om vast te stellen wat de leerling weet, en geven aan dat transparantie hierover belangrijk is.
Observaties in de klas moeten het stellen van vragen sturen waardoor de interventies van een leraar zich beter kunnen richten op het daadwerkelijke probleem.
Concluderend,
het stellen van vragen is effectief voor leren doordat het de mogelijkheid
biedt om
·
tijdig in te grijpen,
·
misconcepties te weerleggen,
·
dieper leren te stimuleren,
·
taken en criteria helder te krijgen.
Voorwaardelijk
voor het stellen van effectieve vragen is dat de formulering zich richt op
hetgeen de leerlingen denkt en worden gesteld in een open vorm.
Toetsdialogen
De
toetsdialoog is een effectieve methode voor het verhelderen van leerdoelen en het opstellen van criteria voor succes. Het is een specifieke gespreksvorm die plaats vindt in de klas. In de studies worden ze aangeduid met assessment conversations, class talk, group of class discussions
en discourse.
Toetsdialogen helpen leraren om continu informatie te verzamelen over het begrip van de leerlingen en om hun instructieactiviteiten aan te passen om ervoor te zorgen dat de leerlingen de leerdoelen bereiken.
Toetsdialogen bestaan uit verschillende stappen die elkaar cyclisch opvolgen: initiëren, antwoorden en evalueren of follow-up. Het aantal iteraties kan variëren. Al hoewel de leraar veelal degene is die een toetsdialoog start, geldt dat niet per definitie. Een toetsdialoog kan ook volgen op een opmerking die een leerling maakt zonder dat er een vraag gesteld is. De leraar ziet deze opmerking van een leerling echter als ‘trigger’ om de dialoog aan te gaan. Meerdere iteraties tijdens een toetsdialoog lijken te leiden tot een beter begrip van de leerling over een specifiek onderwerp. Het goed afsluiten van een toetsdialoog is cruciaal voor het succesvol gebruik ervan.
Toetsdialogen helpen leraren om continu informatie te verzamelen over het begrip van de leerlingen en om hun instructieactiviteiten aan te passen om ervoor te zorgen dat de leerlingen de leerdoelen bereiken.
Toetsdialogen bestaan uit verschillende stappen die elkaar cyclisch opvolgen: initiëren, antwoorden en evalueren of follow-up. Het aantal iteraties kan variëren. Al hoewel de leraar veelal degene is die een toetsdialoog start, geldt dat niet per definitie. Een toetsdialoog kan ook volgen op een opmerking die een leerling maakt zonder dat er een vraag gesteld is. De leraar ziet deze opmerking van een leerling echter als ‘trigger’ om de dialoog aan te gaan. Meerdere iteraties tijdens een toetsdialoog lijken te leiden tot een beter begrip van de leerling over een specifiek onderwerp. Het goed afsluiten van een toetsdialoog is cruciaal voor het succesvol gebruik ervan.
Toetsdialogen
zijn oorspronkelijk geïntroduceerd als een didactische strategie, waarbij de
dialoog gekoppeld was aan ingebouwde formele toetsmomenten. Deze koppeling is
in de loop van de jaren losgelaten en nu wordt een dergelijke toetsdialoog
gezien als een informele formatieve toets.
Om effectief te zijn moet een toetsdialoog voldoen aan de volgende eisen:
Om effectief te zijn moet een toetsdialoog voldoen aan de volgende eisen:
1)
de dialoog is gebaseerd op leerdoelen,
2) de dialoog is interactief en de
antwoorden van de leerling kunnen bestaan uit argumenten en input voor
discussie,
3) toetsdialogen worden ingezet om leren te ‘scaffolden’ met een
goede balans tussen het uitdagen en het begeleiden van leerlingen richting de
leerdoelen,
4) toetsdialogen bevorderen sociale participatie en de ontwikkeling
van hogere orde vaardigheden,
5) ze zorgen ervoor dat de lerende wordt
ondergedompeld in de cultuur van het vak.
Een toetsdialoog
kan worden ingezet in drie fasen van een toetsproces:
1) om informatie met
betrekking tot de leerdoelen te verzamelen,
2) deze informatie te interpreteren
en
3) deze informatie te gebruiken voor leren.
Het stellen van effectieve vragen is geschikt voor fase 1. Het interpreteren van de informatie tijdens
een informele toetsdialoog gebeurt continu. Hierbij is in vergelijking met
formele formatieve toetsen geen sprake van een gedetailleerde analyse. Het
interpreteren van informatie is voor een buitenstaander niet te observeren,
tenzij de leraar deze interpretatie hardop uitspreekt. Om ervoor te zorgen dat
leerlingen zich veilig voelen in de klas en hun mening durven te geven, moet de
interpretatie zorgvuldig gebeuren.
Er zijn verschillende strategieën die een leraar kan gebruiken om een waarde te geven aan antwoorden van leerlingen zonder direct te oordelen:
a. herformuleren,
b. verduidelijken,
c. doorvragen;
d. herhalen (helpt om de antwoorden van leerlingen te verifiëren);
e. het relateren van een antwoord van een leerling aan het antwoord van een andere leerling;
f. het doorspelen van het antwoord van een leerling aan de andere leerlingen door te vragen of ze er iets over willen zeggen of willen aanvullen;
g. het antwoord van de leerling op het bord of flap-over schrijven en
h. reageren met een overweging (reflective toss) waarbij de verantwoordelijkheid van het antwoord bij de leerling blijft.
Er zijn verschillende strategieën die een leraar kan gebruiken om een waarde te geven aan antwoorden van leerlingen zonder direct te oordelen:
a. herformuleren,
b. verduidelijken,
c. doorvragen;
d. herhalen (helpt om de antwoorden van leerlingen te verifiëren);
e. het relateren van een antwoord van een leerling aan het antwoord van een andere leerling;
f. het doorspelen van het antwoord van een leerling aan de andere leerlingen door te vragen of ze er iets over willen zeggen of willen aanvullen;
g. het antwoord van de leerling op het bord of flap-over schrijven en
h. reageren met een overweging (reflective toss) waarbij de verantwoordelijkheid van het antwoord bij de leerling blijft.
Het gebruiken van de verzamelde informatie
vereist ook weer specifieke strategieën van de leraar, zoals:
a. het geven van uitleg,
b. het vergelijken van de antwoorden van leerlingen,
c. feedback geven,
d. voorbeeld uitwerkingen geven door hardop de te doorlopen stappen te noemen, of
e. bijschaven, door de leerling specifieke antwoorden te vragen zodat ze zelf constateren waar ze eventueel een fout gemaakt hebben.
a. het geven van uitleg,
b. het vergelijken van de antwoorden van leerlingen,
c. feedback geven,
d. voorbeeld uitwerkingen geven door hardop de te doorlopen stappen te noemen, of
e. bijschaven, door de leerling specifieke antwoorden te vragen zodat ze zelf constateren waar ze eventueel een fout gemaakt hebben.
In een
toetsdialoog kunnen leerlingen naar elkaar toe ook een effectieve rol spelen.
Medeleerlingen kunnen reageren op de informatie die in een toetsdialoog wordt
gegeven. De leraar wordt dan meer een procesondersteuner om de dialoog tussen
de leerlingen te leiden tot feedback of tot een gezamenlijke beslissing .
Een
toetsdialoog is niet alleen een goede methode voor leraren om te beoordelen of
de leerlingen de stof begrijpen en de instructie desgewenst aan te passen, het
is tevens een krachtige werkvorm. Door leerlingen te
betrekken in de dialoog en te luisteren naar de argumenten ontwikkelen zij hun
kennis en begrip, los van wat de leraar doet met de informatie die hij op deze
manier verzamelt. De dialoog helpt (net zoals peer-assessment; zie paragraaf
3.2.6) leerlingen om sociaal te leren, door en met elkaar.
Scaffolding (is een aanpak die leerlingen zelfstandiger leert leren) bij toetsdialogen moet alleen dan gebeuren als het duidelijk is dat de leerling niet in staat is om verder te komen zonder ondersteuning. (Tip: bekijk dit filmpje van Leraar 24 over Scaffolding)
Scaffolding (is een aanpak die leerlingen zelfstandiger leert leren) bij toetsdialogen moet alleen dan gebeuren als het duidelijk is dat de leerling niet in staat is om verder te komen zonder ondersteuning. (Tip: bekijk dit filmpje van Leraar 24 over Scaffolding)
Samengevat
kunnen we stellen dat effectieve toetsdialogen
·
zijn gebaseerd op leerdoelen,
·
interactief zijn,
·
een continu proces vormen,
·
effectieve vragen bevatten, en
·
leerlingen bij hun eigen leerproces betrekken.
Het stellen van de juiste vragen per fase:
Vragen die je kunt stellen tijdens de drie fasen in het
leerproces.
Tabel 1.
Richtvragen
voor de leerling per fase in het zelfsturend leren: feedup, feedback en
feed-forward[1]
Fase
|
Aard
|
Vraag
|
Feedup
(planning)
|
Cognitief
|
- Welke taak heb je gedaan en wat wordt je
volgende taak?
- Hoe zou je deze taak willen aanpakken?
- Hoe weet je wanneer je de taak goed gedaan
hebt?
- Wat moet je goed kunnen/weten om deze taak
te doen?
- Wat weet je al over de taak die je gaat
doen?
|
Motivationeel
|
- Vind je de nieuwe taak leuk?
- Lijkt het je leuk hieraan te werken?
|
|
Omgeving
|
- Wat heb je nodig om de taak te kunnen
doen?
- Waar en wanneer wil je de taak doen?
|
|
Feedback
(uitvoering)
|
Cognitief
|
- Lukt het met de aanpak die je gekozen
hebt? Is er iets veranderd?
- Begrijp je wat je aan het doen bent?
- Wat gaat al goed?
- Wat kun je al?
- Waar merk je dat aan?
- Wat vind je nog moeilijk? Hoe komt dat?
- Wat doe je als het even niet lukt?
|
Motivationeel
|
- Werk je graag aan deze taak?
- Hoe zorg je ervoor dat je het graag blijft
doen?
- Denk je dat het gaat lukken?
|
|
Omgeving
|
- Heb je nog iets nodig, mis je iets?
- Heb je voldoende tijd?
|
|
Feedforward
(beoordeling)
|
Cognitief
|
- Wat zou je anders doen de volgende keer?
- Wat heb je dan nog te leren? Wat moet je
weten/kunnen om het goed te gaan doen?
- Wat moet je dan oefenen?
- Waar ga je beginnen?
- Wat is de eerste stap?
- Wie kan je helpen?
- Welke opdracht geef je jezelf?
|
Motivationeel
|
- Wat vind je van het eindproduct?
- Wat is het meest belangrijk voor je?
- Waar wil je liefst mee aan de slag?
|
|
Omgeving
|
- Kwam je onverwachte dingen tegen?
- Hoe ben je hiermee omgegaan?
- Zou je weer op dezelfde wijze de taak
doen?
|
Opdracht:
Hoe kan een summatieve toets
formatieve waarde krijgen?
De stappen in de toetscyclus (gebaseerd op Jaspers & Schade, 2002; Van Berkel, Bax & Joosten-ten Brinke, 2014)[2] en het versterken van de formatieve waarde:
ONTWERPEN >
Waarom, wat, wanneer wordt getoetst, wie is er bij betrokken, hoe wordt getoetst?
TOETSMATRIJS OF OPDRACHTONTWERPSCHEMA >
Hoe zijn toetsvragen en opdrachten verdeeld over inhoud,. contexten en beheersingsniveaus?
CONSTRUEREN KENNIS >
CONSTRUEREN TOETS >
Wat zijn geschikte toetsvragen (items) die leerlingen stimuleren hun kennis en vaardigheden aan te tonen?
VASTSTELLEN CESUUR >
Wat is de grens tussen zakken en slagen voor de toets. Worden leerlingen onderling vergeleken ('relatief beoordelen') of moeten ze een bepaald criterium halen ('absoluut beoordelen')?
TOETSAFNAME >
Onder welke omstandigheden en op welke manier wordt de toets afgenomen?
BEOORDELEN >
Hoe worden de toetsresultaten beoordeeld?
ANALYSEREN >
In hoeverre representeren de behaalde score of beoordeling de beoogde leerdoelen?
INTERPRETEREN EN BESLISSEN >
Hoe wordt er tot een definitieve beslissing gekomen? Welke informatie is nog nodig om tot deze beslissing te komen?
EVALUEREN>
Hoe is de toets ervaren door leerlingen en docenten? Hoe kan de toets worden verbeterd op basis van de toetsanalyse?
Opdracht: geef aan hoe je twee summatieve toetsen formatieve waarde kunt geven. Gebruik toetsen uit je eigen onderwijscontext.
In schemavorm:
ONTWERPEN >
Waarom, wat, wanneer wordt getoetst, wie is er bij betrokken, hoe wordt getoetst?
TOETSMATRIJS OF OPDRACHTONTWERPSCHEMA >
Hoe zijn toetsvragen en opdrachten verdeeld over inhoud,. contexten en beheersingsniveaus?
CONSTRUEREN KENNIS >
CONSTRUEREN TOETS >
Wat zijn geschikte toetsvragen (items) die leerlingen stimuleren hun kennis en vaardigheden aan te tonen?
VASTSTELLEN CESUUR >
Wat is de grens tussen zakken en slagen voor de toets. Worden leerlingen onderling vergeleken ('relatief beoordelen') of moeten ze een bepaald criterium halen ('absoluut beoordelen')?
TOETSAFNAME >
Onder welke omstandigheden en op welke manier wordt de toets afgenomen?
BEOORDELEN >
Hoe worden de toetsresultaten beoordeeld?
ANALYSEREN >
In hoeverre representeren de behaalde score of beoordeling de beoogde leerdoelen?
INTERPRETEREN EN BESLISSEN >
Hoe wordt er tot een definitieve beslissing gekomen? Welke informatie is nog nodig om tot deze beslissing te komen?
EVALUEREN>
Hoe is de toets ervaren door leerlingen en docenten? Hoe kan de toets worden verbeterd op basis van de toetsanalyse?
Opdracht: geef aan hoe je twee summatieve toetsen formatieve waarde kunt geven. Gebruik toetsen uit je eigen onderwijscontext.
In schemavorm:
Het reflectiegesprek
Opdracht:
Observeer het gesprek en geef aan wat
je hebt gezien/gehoord
Aspect m.b.t. voorwaarden gesprek
|
OK?
|
Gaat op
dezelfde (oog)hoogte zitten als de leerling.
|
|
Kijkt naar de
leerling terwijl hij/zij spreekt, maakt contact.
|
|
Stelt de
leerling op zijn/haar gemak.
|
|
Luistert naar
wat de leerling zegt en herhaalt dat (check).
|
|
Laat met behulp
van voorbeelden zien dat wat de leerling zegt, effect heeft.
|
|
Vertelt de
leerling dat hij/zij duidelijk maakt wat hij/zij vindt of wil.
|
|
Signaleert dat
hij/zij het gesprek beter af kan breken en later zal voortzetten wanneer
hij/zij merkt dat de leerling afhaakt.
|
|
Wanneer het een
moeilijk gesprek is, zorgt hij/zij dat de leerling daarna tot zichzelf kan
komen.
|
Aspecten m.b.t. metacommunicatie
|
OK?
|
Benoemt het
doel van het gesprek.
|
|
Beschrijft de
context waarin het gesprek plaatsvindt.
|
|
Bepaalt een
gewenst resultaat van het gesprek.
|
|
Laat de
leerling weten wat zijn/haar intenties zijn.
|
|
Laat de
leerling weten dat hij/zij mag zwijgen als hij/zij dat fijner vindt.
|
|
Nodigt de
leerling uit zijn of haar mening over het gesprek te geven.
|
|
Maakt
metacommunicatie een vast onderdeel van zijn/haar communicatie.
|
|
Zorgt dat
ontkenningen niet voor de hand liggen bijvoorbeeld: ‘Wat doe je als je boos
bent?’ is beter dan ‘Ben jij wel eens boos?’
|
|
Gebruikt
bekende woorden die de leerling begrijpt.
|
|
Gebruikt
simpele en korte formuleringen.
|
|
Gebruikt ‘wat’
in plaat van ‘waarom’ vragen.
|
Aspecten m.b.t. opzet van het gesprek
|
OK?
|
Vertelt
aanleiding en doel van het gesprek.
|
|
Geeft eventueel
mogelijke tijdsduur aan.
|
|
Geeft aan wat
er gebeurt met de informatie.
|
|
Maakt duidelijk
dat het om de mening van de leerling gaat in het gesprek.
|
|
Legt uit wat de
mate van vertrouwelijkheid is van het gesprek.
|
|
Begint met een
startvraag.
|
|
Legt uit wat
hij/zij aan de orde wilt stellen.
|
|
Sluit het
gesprek goed af (bijvoorbeeld met afspraken of bedankje).
|
Nog drie links:


Geen opmerkingen:
Een reactie posten